Storythai

เราย้ายที่ลงฟิคแล้วเน่ออ

คือที่นู่นมันสะดวกกว่าอ่ะ

อันนี้ลงโค้ดไม่ได้(อาจจะได้แต่ไม่รู้วิธีลงว่ะ --)

ที่นู่นแจ่มค่อด -*-

ไดนู้นมันดูน่าอ่านกว่าอ่ะ

เดี๋ยวคนอ่านจะเบื่อ สตอรี่ไทไม่ค่อยมีสีสันงอ่ะ

ฝากลิ้งไว้ละกัน

http://mk1311.diary.postjung.com  ฟิคเรื่องเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง วะ55

ติ-ชมเม้นๆอ่าจกันเยอะเน้ออ ช่วงนี้จะลงช้าหน่อย แก้เรื่องอยู่อ่ะ มันผิดๆไปบ้าง โฮะๆ

ไปล่ะจ้า

                                                                        13:11

เราย้ายที่ลงฟิคแล้วเน่ออ

คือที่นู่นมันสะดวกกว่าอ่ะ

อันนี้ลงโค้ดไม่ได้(อาจจะได้แต่ไม่รู้วิธีลงว่ะ --)

ที่นู่นแจ่มค่อด -*-

ไดนู้นมันดูน่าอ่านกว่าอ่ะ

เดี๋ยวคนอ่านจะเบื่อ สตอรี่ไทไม่ค่อยมีสีสันงอ่ะ

ฝากลิ้งไว้ละกัน

http://mk1311.diary.postjung.com  ฟิคเรื่องเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง วะ55

ติ-ชมเม้นๆอ่าจกันเยอะเน้ออ ช่วงนี้จะลงช้าหน่อย แก้เรื่องอยู่อ่ะ มันผิดๆไปบ้าง โฮะๆ

ไปล่ะจ้า

                                                                        13:11

          "ขอบคุณลุงผ.อ.มากนะคะ ไม่งั้นหนูคงไม่รู้จะไปต่อเรียนที่ไหนล่ะค่ะ" เธอกล่าวขอบคุณกับชายผู้อาวุสโสระดับพอๆกับพ่อของเธอ เหอะๆ เขาคือผ.อ.โรงเรียนโกคัง โรงเรียนมัธยมปลายและมหาลัยที่รวมเหล่าเด็กระดับหัวกะทิซึ่งสอบคัดเลือกมาอย่างดีอันดับ1ของประเทศ เอ่ด เอ่ด เอ่ด (จะแอคโคเพื่อ??)

          "ไม่เป็นไรหร่อก พ่อหนูสนิทก่ะลุงอยู่แล้ว ^^ แหม คนกันเองง" ลุงผ.อ.ใจดียิ้มหน้าบาน

          "ค่ะ ยังไงๆก็ขอบคุณคุณลุงมากจริงๆ^___^" เธอกล่าวขอบคุณด้วยความซึ้งใจ รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงแห่งนี้โดยผู้อาวุสโสที่เป็นถึงขั้นผ.อ.

          เธอคนนี้หรือ 'มากิ' มีเหตุจำเป็นที่ต้องย้ายโรงเรียนกลางคัน เพราะคุณพ่อของเธอทำงานดีจนได้เลื่อนขั้นที่สูงกว่าเดิม ครอบครัวจึงตัดสินใจย้ายบ้านไปอยู่ใกล้ๆกับที่ทำงานของพ่อ แต่ก็ยังไกลจากโรงเรียนอยู่ดี พ่อเธอจึงมองหาโรงเรียนในระแวกที่ใกล้กว่าเดิม    เพื่อที่จะได้เดินทางสะดวก เธอจึงมาเช่าอพาร์ธเม้นท์ระแวกโรงเรียนอยู่คนเดียว (กว่าจะอ้อนพ่อได่แทบตาย 55+) ในวันจันทร์-ศุกร์ เธอจะพักอยู่ที่อพาร์ธเม้นท์ และจะกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ในวันเสาร์อาทิตย์

          อีกไม่กี่วันโรงเรียนก็จะเปิดเทอมแล้ว เธอมัวแต่วุ่นอยู่กับการจัดข้าวของในอพาร์ธเม้นท์ที่เธอย้ายมา ทำความสะอาด รวมถึงเตรียมตัวก่อนเปิดเทอม มากิเห่อก่ะชุดใหม่ของเธอพอดู เอาแต่ถออดเข้าถอดออกอยู่หน้ากระจกนานสองนาน ส่องหน้าส่องหลัง(ไม่รู้จะส่องไรนักหนา--)

.

.

.

          วันนี้เป็นการเปิดเทอมวันแรก มากิตื่นเต้นเป็นพิเศษ เธอรีบลุกจากที่นอนแต่เช้ารีบมาแต่งตัว ใส่เสื้อนักเรียนสุดจะเห่อของเธอ

          เธอเดินมาจนถึงโรงเรียน เมื่อเข้ามาในโรงเรียนมีแต่นักเรียนนักศึกษาเดินกันอยู่เพ่นพ่านชุลมุน บางคนยังหาเพื่อนตัวเองไม่เจอก็ป้วนเปี้ยนอยู่หน้าโรงเรียน บางคนหาพ่อแม่ไม่เจอก็เดินหากันขวักไขว่ บางคนนั่งจับกลุ่มเพื่อนหัวเราะ คุยกันเรื่องปิดเทอมที่ผ่านมา  มากิรู้สึกว่าเธออยู่ตัวคนเดียวโดดเดี่ยวอยู่ในอีกโลกใบนึงที่ไม่ใช่ของเธอ เธอเข้ามาไม่รู้จักใครเลย ทุกคนในโรงเรียนเป็นคนเก่งมีความสามารถถึงได้เข้ามาในโกคังได้

          เธอมองไปรอบๆ หาที่นั่งเงียบๆซักพัก ดูเหมือนม้าหินทุกตัวแถวๆสนามถูกจองไว้หมดแล้ว เธอเดินไปตรงม้าหินที่อยู่ไกลสุดสนามในมุมมืดๆใต้ต้นไม้ เธอสังเกตระหว่างที่เดินไปเห็นกลุ่มสาวๆ2-3คนรุ่นราวคราวเดียวกับเธอกำลังซุบซิบแล้วชี้มาทางมากิและมองเธออย่างไม่เป็นมิตรนัก

          "นั่งด้วยคนนะ.." เธอพูดกับผู้ชายคนนึง (เป็นรุ่นพี่เธอแน่ๆ) ที่นั่งอยู่บนม้าหินใต้ต้นไม้นั่น เขานั่งยองๆก้มหน้า พิลึกสิ้นดี

          "......." เงียบ ไร้สัญญาณตอบรับ

          รุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นยังคงนั่งเงียบไม่พูดอะไร แต่มากิก็ถือโอกาสนั่งม้าหินนั่นด้วย เธอเหลือบมองรุ่นพี่ แต่ก็ยังไม่เห็นหน้าเขาอยู่ดี  เขาล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวเก่าของเขา ‘เขาหยิบจูปาจุปส์ขึ้นมาอม!!!'

          ‘รู้สึกว่ายิ่งนั่งก่ะหมอนี่นานเท่าไหร่ ยิ่งสังเกตได้ถึงพฤติกรรมแปลกๆของหมอนี่มากขึ้น ..' มากินั่งคิด

          ผมดำๆยุ่งๆดูแล้วเหมือนว่าตื่นนอนแล้วมาโรงเรียนโดยไม่ได้หวี เสื้อแขนยาวสีขาวตัวหม่นๆ กางเกงยีนส์ตัวเก่า กับรองเท้าผ้าใบเซอร์ๆทำให้เขายิ่งดูเป็นคนลึกลับเข้าไปใหญ่

          ‘ขืนรู้จักก่ะหมอนี่ อาจจะรู้ก็ได้ว่าในโลกนี้ยังมีคนแปลกๆพรรค์นี้เหลืออยู่อีก 55+' เธอคิด

          "หวัดดีค่ะ ฉันมากิ เพิ่งจะย้ายมาเทอมนี้ อยู่ม.5ค่ะ" เหมือนมีเสน่ห์ดึงดูดใจบางอย่างจากตัวเขาทำให้มากิหลุดปากแนะนำตัวอยากทำความรู้จัก เขาเป็นคนๆแรกในโรงเรียนที่เขาอยากรู้จักด้วย^^

          "........" เงียบ..ก็ยังไร้สัญญาณตอบรับอีกตามเคย

          "เอ่อ..ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ.." มากิยังพูดตะกุกตะกักต่อไป

          "......."  เขายังคงนั่งอมจูปาจุ๊ปส์ต่อไปโดยไม่สนใจ เหมือนกับว่ามากิไม่ได้พูดกับเขา

          "......." มากิเริ่มอยากจะเปลี่ยนความคิดที่ว่าอยากรู้จักกับรุ่นพี่คนนี้ ถึงเขาจะเป็นคนแปลกๆ ‘แต่คุยด้วยแล้วไม่ยอมตอบมันเสียมารยาทนะย้ะ'

"นี่!!! ขอโทษน้ะค้ะ  ถึงขี้เกียดจะฟังแต่ช่วยมีมารยาทตอบคำถามได้มั้ยย้ะ!!" มากิแหวด้วยความหงุดหงิด เธอคว้าจูปาจุ๊ปส์ที่เขากำลังอมอยู่มาถือไว้ในมือ สิ่งที่เธอไม่ชอบก็คือการถามแล้วแซร้งไม่ได้ยินไม่ยอมตอบเนี่ยแหล่ะ

เป็นจังหวะที่เขาแหงนหน้ามองมากิอย่างงงๆ ในที่สุดมากิก็เห็นหน้าเขาแล้ว เหอะๆ เธอสะดุ้งจูปาจุปส์เกือบหลุดจากมือ ‘เฮือก!! โอ้อาเมน.. เกิดมาไม่เคยเห็นคนหน้าเหมือนผีจูออน'

เมื่อเธอตั้งสติได้แล้ว(ยัยเว่อร์..หล่อจะตายมาว่าเป็นผีจูออน - 13ซ11) เธอเริ่มขึ้นแหวอีกครั้ง

"หยุดกินก่อนก็ได้ค่ะจูปาจุปส์น่ะ อยากกินวันหลังเดี๋ยวขนมาให้ บ้านมีเยอะ แต่กรุณาตอบตามมารยาทด้วยเถ๊อะพ่อคุณ.."

"กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" โอ้วว..ผืนโลกาแทบกัมปนาฏ สาวๆจากทั่วทุกสารทิศของสนามโรงเรียนต่างรวมพรรครวมพวกวิ่งแห่กันมารวมอยู่จุดๆเดียวคือตรงที่มากิยืนอยู่

"กล้ามากนะที่ตะคอกใส่รุ่นพี่แอลแบบนี้!!!!" พวกเธอทั้งหมดตะโกนเป็นเสียงเดียวกัน

ติดตามต่อ .. Chapter 1

เราย้ายที่ลงฟิคแล้วเน่ออ

คือที่นู่นมันสะดวกกว่าอ่ะ

อันนี้ลงโค้ดไม่ได้(อาจจะได้แต่ไม่รู้วิธีลงว่ะ --)

ที่นู่นแจ่มค่อด -*-

ไดนู้นมันดูน่าอ่านกว่าอ่ะ

เดี๋ยวคนอ่านจะเบื่อ สตอรี่ไทไม่ค่อยมีสีสันงอ่ะ

ฝากลิ้งไว้ละกัน

http://mk1311.diary.postjung.com  ฟิคเรื่องเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง วะ55

ติ-ชมเม้นๆอ่าจกันเยอะเน้ออ ช่วงนี้จะลงช้าหน่อย แก้เรื่องอยู่อ่ะ มันผิดๆไปบ้าง โฮะๆ

ไปล่ะจ้า

                                                                        13:11

          "ขอบคุณลุงผ.อ.มากนะคะ ไม่งั้นหนูคงไม่รู้จะไปต่อเรียนที่ไหนล่ะค่ะ" เธอกล่าวขอบคุณกับชายผู้อาวุสโสระดับพอๆกับพ่อของเธอ เหอะๆ เขาคือผ.อ.โรงเรียนโกคัง โรงเรียนมัธยมปลายและมหาลัยที่รวมเหล่าเด็กระดับหัวกะทิซึ่งสอบคัดเลือกมาอย่างดีอันดับ1ของประเทศ เอ่ด เอ่ด เอ่ด (จะแอคโคเพื่อ??)

          "ไม่เป็นไรหร่อก พ่อหนูสนิทก่ะลุงอยู่แล้ว ^^ แหม คนกันเองง" ลุงผ.อ.ใจดียิ้มหน้าบาน

          "ค่ะ ยังไงๆก็ขอบคุณคุณลุงมากจริงๆ^___^" เธอกล่าวขอบคุณด้วยความซึ้งใจ รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้รับการยอมรับให้เข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงแห่งนี้โดยผู้อาวุสโสที่เป็นถึงขั้นผ.อ.

          เธอคนนี้หรือ 'มากิ' มีเหตุจำเป็นที่ต้องย้ายโรงเรียนกลางคัน เพราะคุณพ่อของเธอทำงานดีจนได้เลื่อนขั้นที่สูงกว่าเดิม ครอบครัวจึงตัดสินใจย้ายบ้านไปอยู่ใกล้ๆกับที่ทำงานของพ่อ แต่ก็ยังไกลจากโรงเรียนอยู่ดี พ่อเธอจึงมองหาโรงเรียนในระแวกที่ใกล้กว่าเดิม    เพื่อที่จะได้เดินทางสะดวก เธอจึงมาเช่าอพาร์ธเม้นท์ระแวกโรงเรียนอยู่คนเดียว (กว่าจะอ้อนพ่อได่แทบตาย 55+) ในวันจันทร์-ศุกร์ เธอจะพักอยู่ที่อพาร์ธเม้นท์ และจะกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ในวันเสาร์อาทิตย์

          อีกไม่กี่วันโรงเรียนก็จะเปิดเทอมแล้ว เธอมัวแต่วุ่นอยู่กับการจัดข้าวของในอพาร์ธเม้นท์ที่เธอย้ายมา ทำความสะอาด รวมถึงเตรียมตัวก่อนเปิดเทอม มากิเห่อก่ะชุดใหม่ของเธอพอดู เอาแต่ถออดเข้าถอดออกอยู่หน้ากระจกนานสองนาน ส่องหน้าส่องหลัง(ไม่รู้จะส่องไรนักหนา--)

.

.

.

          วันนี้เป็นการเปิดเทอมวันแรก มากิตื่นเต้นเป็นพิเศษ เธอรีบลุกจากที่นอนแต่เช้ารีบมาแต่งตัว ใส่เสื้อนักเรียนสุดจะเห่อของเธอ

          เธอเดินมาจนถึงโรงเรียน เมื่อเข้ามาในโรงเรียนมีแต่นักเรียนนักศึกษาเดินกันอยู่เพ่นพ่านชุลมุน บางคนยังหาเพื่อนตัวเองไม่เจอก็ป้วนเปี้ยนอยู่หน้าโรงเรียน บางคนหาพ่อแม่ไม่เจอก็เดินหากันขวักไขว่ บางคนนั่งจับกลุ่มเพื่อนหัวเราะ คุยกันเรื่องปิดเทอมที่ผ่านมา  มากิรู้สึกว่าเธออยู่ตัวคนเดียวโดดเดี่ยวอยู่ในอีกโลกใบนึงที่ไม่ใช่ของเธอ เธอเข้ามาไม่รู้จักใครเลย ทุกคนในโรงเรียนเป็นคนเก่งมีความสามารถถึงได้เข้ามาในโกคังได้

          เธอมองไปรอบๆ หาที่นั่งเงียบๆซักพัก ดูเหมือนม้าหินทุกตัวแถวๆสนามถูกจองไว้หมดแล้ว เธอเดินไปตรงม้าหินที่อยู่ไกลสุดสนามในมุมมืดๆใต้ต้นไม้ เธอสังเกตระหว่างที่เดินไปเห็นกลุ่มสาวๆ2-3คนรุ่นราวคราวเดียวกับเธอกำลังซุบซิบแล้วชี้มาทางมากิและมองเธออย่างไม่เป็นมิตรนัก

          "นั่งด้วยคนนะ.." เธอพูดกับผู้ชายคนนึง (เป็นรุ่นพี่เธอแน่ๆ) ที่นั่งอยู่บนม้าหินใต้ต้นไม้นั่น เขานั่งยองๆก้มหน้า พิลึกสิ้นดี

          "......." เงียบ ไร้สัญญาณตอบรับ

          รุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นยังคงนั่งเงียบไม่พูดอะไร แต่มากิก็ถือโอกาสนั่งม้าหินนั่นด้วย เธอเหลือบมองรุ่นพี่ แต่ก็ยังไม่เห็นหน้าเขาอยู่ดี  เขาล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวเก่าของเขา ‘เขาหยิบจูปาจุปส์ขึ้นมาอม!!!'

          ‘รู้สึกว่ายิ่งนั่งก่ะหมอนี่นานเท่าไหร่ ยิ่งสังเกตได้ถึงพฤติกรรมแปลกๆของหมอนี่มากขึ้น ..' มากินั่งคิด

          ผมดำๆยุ่งๆดูแล้วเหมือนว่าตื่นนอนแล้วมาโรงเรียนโดยไม่ได้หวี เสื้อแขนยาวสีขาวตัวหม่นๆ กางเกงยีนส์ตัวเก่า กับรองเท้าผ้าใบเซอร์ๆทำให้เขายิ่งดูเป็นคนลึกลับเข้าไปใหญ่

          ‘ขืนรู้จักก่ะหมอนี่ อาจจะรู้ก็ได้ว่าในโลกนี้ยังมีคนแปลกๆพรรค์นี้เหลืออยู่อีก 55+' เธอคิด

          "หวัดดีค่ะ ฉันมากิ เพิ่งจะย้ายมาเทอมนี้ อยู่ม.5ค่ะ" เหมือนมีเสน่ห์ดึงดูดใจบางอย่างจากตัวเขาทำให้มากิหลุดปากแนะนำตัวอยากทำความรู้จัก เขาเป็นคนๆแรกในโรงเรียนที่เขาอยากรู้จักด้วย^^

          "........" เงียบ..ก็ยังไร้สัญญาณตอบรับอีกตามเคย

          "เอ่อ..ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ.." มากิยังพูดตะกุกตะกักต่อไป

          "......."  เขายังคงนั่งอมจูปาจุ๊ปส์ต่อไปโดยไม่สนใจ เหมือนกับว่ามากิไม่ได้พูดกับเขา

          "......." มากิเริ่มอยากจะเปลี่ยนความคิดที่ว่าอยากรู้จักกับรุ่นพี่คนนี้ ถึงเขาจะเป็นคนแปลกๆ ‘แต่คุยด้วยแล้วไม่ยอมตอบมันเสียมารยาทนะย้ะ'

"นี่!!! ขอโทษน้ะค้ะ  ถึงขี้เกียดจะฟังแต่ช่วยมีมารยาทตอบคำถามได้มั้ยย้ะ!!" มากิแหวด้วยความหงุดหงิด เธอคว้าจูปาจุ๊ปส์ที่เขากำลังอมอยู่มาถือไว้ในมือ สิ่งที่เธอไม่ชอบก็คือการถามแล้วแซร้งไม่ได้ยินไม่ยอมตอบเนี่ยแหล่ะ

เป็นจังหวะที่เขาแหงนหน้ามองมากิอย่างงงๆ ในที่สุดมากิก็เห็นหน้าเขาแล้ว เหอะๆ เธอสะดุ้งจูปาจุปส์เกือบหลุดจากมือ ‘เฮือก!! โอ้อาเมน.. เกิดมาไม่เคยเห็นคนหน้าเหมือนผีจูออน'

เมื่อเธอตั้งสติได้แล้ว(ยัยเว่อร์..หล่อจะตายมาว่าเป็นผีจูออน - 13ซ11) เธอเริ่มขึ้นแหวอีกครั้ง

"หยุดกินก่อนก็ได้ค่ะจูปาจุปส์น่ะ อยากกินวันหลังเดี๋ยวขนมาให้ บ้านมีเยอะ แต่กรุณาตอบตามมารยาทด้วยเถ๊อะพ่อคุณ.."

"กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด" โอ้วว..ผืนโลกาแทบกัมปนาฏ สาวๆจากทั่วทุกสารทิศของสนามโรงเรียนต่างรวมพรรครวมพวกวิ่งแห่กันมารวมอยู่จุดๆเดียวคือตรงที่มากิยืนอยู่

"กล้ามากนะที่ตะคอกใส่รุ่นพี่แอลแบบนี้!!!!" พวกเธอทั้งหมดตะโกนเป็นเสียงเดียวกัน

ติดตามต่อ .. Chapter 1

หวัดดีจ้ะ

เราคือ...สิบสาม สิบเอ็ด..(อ่ะงงๆ)

คือ..เราแต่งฟิคเรื่องนึง ฟิคDEATH NOTEอ่ะจ้ะ

เป็นเรื่องแรกของเรา..ลองอ่านดูนะเจ้อะ

ถ้าไม่หนุกขอประทานอภัย..ก็อย่างที่บอกอ่ะ..เป็นเรื่องแรก โฮะๆ มือใหม่เจ้า^^

ได้แรงบันดาลใจมาจาก

หนัง.."L Change the world"

คือชอบเดธโน้ตจ้ะ รักแอล โฮะๆ

ในหนังเห็นมากิก่ะแอลสวีทกัน3ที เหมาะสมกันดี เลยมาแต่งๆเล่น

วะ555

-ไม่ใช่ฟิควายน้ะ ไม่มีโป๊ 55-

อ่านแล้วติ-ชมให้ด้วยนะจ้ะ ขอบคุณจ้า

งั้นมาดู..แนะนำตัวละครกันเลย..

(เอามาจากของเค้าจริงๆแถมมั่วๆไปเองด้วย เหอะๆ-- บ้าเนอะ)

แนะนำตัวละคร

แอล: นักศึกษาปี1 แห่งโรงเรียนโกคัง แอลมีผลการเรียนและความสามารถทางด้านกีฬาสูสีกับไลท์(แต่เสีเปรียบไลท์ในเรื่องการจีบสาว 55+) แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะหน้าตาและบุคลิกส่วนตัวที่กวนๆของเขา(บางคนว่าแปลก บางคนว่าหน้าหลงใหล)ก็ทำให้มีสาวๆมากรี้ดเขาอยู่ไม่น้อย แอลมีนิสัยเหมือนไลท์(เกลียดความพ่ายแพ้)ก็เลยมักจะชิงดีชิงเด่นกันอยู่ตลอด

          แอลๆม่ค่อยมีวีรกรรมเท่าไหร่เพราะเป็นคนชอบอยู่นิ่งๆ ไม่ชอบออกไปพบปะผู้คน อาหารสุดโปรดของแอลคือของหวาน (ไม่เคยมีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเขาเคยทานอาหารครบ5หมู่) คาดว่าน้ำตาลคงช่วยในการหล่อเลี้ยงสมองอันปราดเปรื่องของเขา

          ส่วนเรื่องความรัก แอลยังโสดกิ๊ง ถึงเมื่อก่อนจะเคยมีข่าว แต่ตอนนี้ยังไม่แลสาวคนไหนเลย

ไลท์: นักศึกษาปี1 โรงเรียนโกคัง ที่มีผลการเรียนดีในอันดับต้นๆของประเทศ ไลท์เก่งและถนัดทางด้านกฎหมาย ใฝ่ฝันอยากเป็นตำรวจ ไลท์เคยไปสอบชิงทุนอบรมกฏหมายในอเมริกามาแล้วและได้รับรางวัลจากการแข่งขันคณิตศาสตร์และกีฬาอีกมากมาย ไลท์เป็นคนเกลียดความพ่ายแพ้ก็เลยชิงดีชิงเด่นกับแอลอยู่ตลอด ไลท์เหนือกว่าแอลก็เรื่องการเอาใจสาวๆ การจีบสาว(ซึ่งแอลไม่ถรัดเลยซักนิด)ไลท์เห็นสาวๆสวยๆน่ารักก็ขอจีบไปทั่วโดยเริ่มจากหยอดคำหวานแล้วจึงขอเบอร์โทร สาวๆทั้งหลายอ่อนระทวยกับคำหวานจึให้เบอร์โทรไปโดยง่าย(แต่หารู้ไม่ว่านายไลท์ก็เอาเบอร์ทิ้งไว้อย่างนั้นทั้งปีทั้งชาติ ไม่เคยแม้แต่คิดจะโทรไป ปล่อยให้สาวๆเลิงแล้วก็ต้องรอเก้อ) ใจจริงตอนนี้ไลท์รู้สึกพิเศษกับคน2คนคือมิสะ(ดาราดาวรุ่งพุ่งแรง)และทาคาดะ(สาวรุ่นพี่มาดผู้ดี) ซึ่งมิสะและทาคาดะต่างก็ชอบไลท์อยู่เหมือนกัน ไลท์เองก็ยังไม่รู้ว่าจะเลือกใครดี  แต่ตอนนี้ไลท์เริ่มหันเหไปสนใจน้องมากิของเราซะแร้นน

มากิ : นักเรียนม.5 เด็กใหม่แห่งรั้วโกคัง เพิ่งบรรจุสดๆร้อนๆด้วยเหตุจำเป็นทางครอบครัวเธอจึงต้องย้ายมาเรียนที่โกคังอย่างกลางคัน เนื่องจากเป็นโรวเรียนที่มีแต่รักเรีนนนักศึกษาระดับหัวกะทิ แถมค่าเทอมแพงอย่าบอกใคร(บอกไปแล้ว)จึงต้องใช้ค่าใช้จ่ายเป็นจำนวนมาก แต่หนูมากิของเราเป็นเด็กเรียนดีอยู่แล้วบวกกัยพ่อเธอซึ่งเป็นดอกเตอร์ เธอจึงเข้าโรงเรียนมาได้ฟรีๆไมต้องเสียซักแดง(คือคุณพ่อน้องแกรู้จักกับผ.อ. เขาซี้กัน) ถึงฐานะที่บ้านของมากิจะค่อนข้างดีแต่เธออยากใช้ชีวิตธรรมดาจึงขอคุณพ่อย้ายมาอยู่ที่อพาร์ธเม้นท์ระแวกโรงเรียนคนเดียว เวลาเดินทางก็สะดวก

          เห็นเธอเงียบๆตื๋มๆแบบนี้แต่น้อยคนนักที่จะเห็นธาตุแท้ของเธอ คือหากมีใครมารังแก น้องแกขอลุยห่ะ

มิสะ : นักเรียนม.6  มิสะน่ารัก สดใส เป็นขวัญใจของพี่ๆปละน้องๆชาวโกคัง เวลาเธอเดินไปไหนมาไหนเหมือนว่าเธอสามารถเปล่งเรด้าให้คนรอบข้างหันมามองเธอเป็นตาเดียว (ก็เค้าเป็นดารานิเคอะ) ทั้งร้อง ทั้งแสดง ทั้งเต้น หรือจะเป็นงานพิธีกร ขอบอกว่าคุณเธอสามารถจริงๆ

          เธอเป็นสาวอึดน่าดู ทั้งเรียนหนัก และงานในวงการก็มีมามาขาดสาย ก็เป็นดาราขวัญใจวันรุ่น(ยุคโลกาภิวัต)ต้องทำใจ วันๆมีดอกไม้และการ์ดจากหนุ่มๆส่งมาให้เธอไม่ต่ำกว่า10ฉบับ(แต่คนที่เธอชอบจริงๆก็เห็นจะเป็นนายไลท์นั่นแล)

          เห็นน่ารักอย่างนี้ต่บางทีเธอก็ออกจะเอาแต่ใจ ขี้วีน เจ้าอารมณ์ไปบ้างล่ะหน่า โดยเฉพาะตอนทาคาดะอยู่กัยไลท์อารมณืเธอจะปรี้ดปร้าดเป็นพิเศษ

ซายุ : เพื่อนซี้วัยใสของมากิ ลุคใสๆของเธอหนุ่มๆพากันชายตามองกันเป็นแถว ซายุเป็นน้องสาวคนเดียวของไลท์ ไลท์ก็หวงน้องสาวคนนี้มากถึงขนาดไม่ยอมให้มีแฟน แต่ก่อนล์ไล่ตะเพิดหนุ่ม(เคราะห์ร้าย)ที่มาป้วนเปี้ยนเตรียมแจกขนมจีบซายุเป็นประจำ ส่วนใหญ่จะมาไม่ซ้ำหน้า แต่ถ้าเป็นหน้าเดิมๆไลท์ก็จะด่าไปถึงโคตรพ่อโคตรแม่ 55+ สะใจว่ะ จนปัจจุบันหนุ่มๆไม่กล้าแม้แต่จะเดินผ่านเธอ ซายุได้แต่ทึ่งๆกับการกระทำของพี่ชาย แต่ไลท์บอกเสมอว่า"ผีย่อมเห็นผีด้วยกัน" พวกนี้จีบแล้วทิ้ง อย่าไปยุ่งก่ะมัน (รู้ดีเพราะเป็นหนึ่งในนั้น)

ทาคาดะ : นักศึกษาสาวรุ่นใหญ่ปี2 เธอเป็นขวัญใจรุ่นพี่ปี3และ4แห่งโกคัง มีงานพิธีกรเธอไม่เคยพลาด ฌะอผ่านงานพิธีกรมานักต่อนักแล้ว แถมยังเป็นคู่หูพิธีกรที่ดีกับมิสะ นับว่าเป็นพิธีกรที่เข้าคู่กันได้ดีเลยทีเดียว (แต่หลังฉากกัดกันอยู่บ่อยๆ ไม่พ้นเรื่องไลท์) ทาคาดะเป็นสาวมั่น มีความสามารถ เธอจึงค่อนข้างหยิ่ง รักศัดิ์ศรีของตัวเอง จะไม่ยอมพูดโวยวายหากไม่จำเป็นอย่างยิ่ง เธอไม่ยอมให้ภาพพจน์ของเธอเสียเด็ดขาด

          เธอค่อนข้างมีระเบียบ เนียบ สามารถรักษามาดนิ่งๆแบบผู้ดีได้อยู่ตลอดเวลา(จนมิสะเกิดอาการหมั่นไส้ตะหงิดๆ) เวลาเธอเดินจะเชิ่ดหน้าตลอด เดินก็หลังตรง หน้าตั้ง  ชอบยิ้มเยาะให้มิสะเมื่อเธอทำคะแนนจากไลท์ได้ แถมยังชอบทำหน้าดูถูกมิสะอีกตะหาก

          อนาคตเธออยากเป็นผู้ประกาศข่าว (ความสามารถระดับโปน ได้เป็นแน่ๆ) คาดว่าถ้าจบจากโกคัง คงจะไปกัดกันต่อในวงการแหงมๆ

เนียร์+เมลโล: รุ่นน้องม.4 คู่หูดูโอ เวลามาโรงเรียนทีมีแต่รุ่นพี่แห่กันไปช่วยหิ้วกระเป๋า ซับเหงื่อกันเป็นแถว(จนรุ่นพี่หน้าลิงขายไม่ออกบางทั่นเกิดความหมั่นไส้--)  เนียร์และเมลโลเป็นลูกครึ่งอังกฤษ พ่อของทั้งสองเป็นคนอังกฤษซึ่งเป็นเพื่อนสนิมกันมาก จึงไม่แปลกที่ทั้งสองจะสนิทกันมาตั้งแต่ยังเด็กๆ ประมาณว่า เจอเนียร์ที่ไหน เมลโลก็อยู่นั่นด้วย

          เนียร์และเมลโลยังมีนิสัยเหมือนเด็กๆ เมลโลมักแอบเอาช็อคโกแล็ตเข้าไปนั่งกินในห้องเรียนเป็นประจำ จนครูนาโอมิแกจับได้ แต่เมลโลก็ยังหัวไวแก้ตัวลูกไม้ตื้นๆไปว่า"ไม่ใช่ของผม มันเป็นของคนที่นั่งโต๊ะก่อนหน้านี้ลืมไว้" ปากก็บอกไม่ใช่ของตัวเอง แต่ในปากยังเคี้ยวอยู่กร้วมๆ เลยโดนทำโทษยืนคาบช็อคโกแล็ตอยู่หน้าห้องสมใจอยาก รุ่นพี่สาวๆก็พากันวี้ดวิ่วแซวจนน้องแกเขินไม่กล้าเอาช็อคโกแล็ตมากินในคาบครูนาโอมิอีกเลย(แต่คาบอื่นยังทำประจำ)55

          ส่วนเนียร์แกโปรดปรานการเล่นตุ๊กตาสัตว์ประหลาด อุลตร้าแมนมากกกก วันไหนไม่เอาติดกระเป๋าไปนี่มีนั่งเซ็งทั้งวัน เวลาน้องแกเล่นก็นั่งเล่นอยู่คนเดียว เอามาชนๆเหมือนสู้กัน อีกตัวทำโยนให้กระเด็นว่าโดนเตะ อีกตัวก็ยืนบนแท่นหัวเราะโฮ่ๆๆ (บรรยายโดยน้องแกเอง) มีเมลโลนั่งหม่ำช็อคโกแล็ตอยู่ข้างๆ

          เนียร์ยังดีที่ไม่เคยโดนครูว่าเรื่องตุ๊กตาเพราะน้องแกเล่นเฉพาะเวลาว่างเท่านั้น (แต่คาบเรียนมักแอบหลับ-ออมแรงไว้เล่นตุ๊กตาในยามว่าง55+) แต่ก็ยังมีบางครั้งบางคราที่ตุ๊กตาหายไปโดยไร้ร่องรอย(ฝีมือแฟนคลับรุ่นพี่แอบจิ๊กไปไว้กอดนอน) เวลาหายทีน้องแกจะหน้ามุ่ยวิ่งไปหาแอลขอตังแอลไปซื้อตุ๊กตาแอลถึงห้อง

          (แอลจะเป็นพี่ค่อนข้างสนิทกัยทั้งสองคนมากๆ สนิทเหมือนพี่ชายกับน้องชาย แอลเอ็นดูสองคนนี้มาก^^)

แต่ถึงทั้งสองคนจะไม่ตั้งใจเรียนในคาบ แต่คะแนนออกมาดี ติดท็อประดับสายชั้นกันอยู่2คน จนเพื่อนเด็กเรียนในห้องยังงง "มึงทำได้ไงว้ะ"

เรย์ : ครูสอนเลข วิทย์ อังกฤษ เป็นคนใจดี สาวๆปี4ต่างหมายปอง

นาโอมิ : ครูสาวสวยอยู่ประจำห้องพยาบาล เป็นครูที่ปรึกษาห้องมากิด้วย สาวๆทั่นใดมีอาการป่วยทางกาย หรือ ทางใจ ครูนาโอมิช่วยรักษาให้ได้ค่ะ

มิคามิ : สอนกฏหมาย เด็กๆมักจะกลัวเพราะมาดนื่งๆ แต่ที่จริงไม่มีอะไร

มัตสึดะ : ครูหนุ่มฝึกสอนวิชาพละ ได้ข่าวว่าแอบชอบเด็กมอปลายอยู่คนนึง พี่แกปกปิดลึกลับเชียว แต่ระดับนายไลท์ก็ไปสืบรู้มาได้ว่าแอบปิ๊งซายุนี่เอง..นายไลท์ต่องคอยขัดขวางให้ถึงที่สุด!!

เหอะๆ พอจะได้เรื่องมั้ยนี่ ??

5ๆๆ

ว่างๆจะเอามาลงใหม่

ฝากติชมด้วยน้ะคร้าบบ ขอบคุนจ้า